Siyasi GIF Animasyonlar-Siyasi Yazı ve Yorumlar

POLİTİKA GÜNLÜĞÜ

HİKMET ÇETİNKAYA

Canım Acıyor Canım...

Bir fotoğrafa bakıyorum iki gündür...

Tatvan’da saygı duruşunda bulunan altı kişi ve koltuğunda oturan bir kişi...

Ayakta saygı duruşunda bulunanlar DTP milletvekilleri, yöneticiler ve belediye başkanı.

Protokol koltuğundan kalkmayan ise Tatvan Kaymakamı Orhan Şefik Güldibi.

Önceki gün televizyonlarda 30 saniyeyle geçiştirilen haberde, Türk bayrağıyla yürüyenleri engellemeye çalışan genç kadın...

Sonrası mı?

Kaymakam ve bir grup, Türk bayrağıyla yürüdü, DTP’liler ile başkan yürümedi...

Aslında uzun uzun düşünülmesi gereken, dün bazı gazetelerin birinci sayfasına giren o fotoğraftı.

İstediğiniz kadar barıştan, kardeşlikten söz edin, bu tür aymazlıklara Güneydoğu’da sık sık rastlanıyordu.

Tatvan’daki fuarın açılışında ulusal marşımız çalınmıyordu...

Peki ne yapılıyordu?

Ölen PKK’liler için saygı duruşu!

İnsanın içini acıtan olaylar bunlar...

Türkiye’nin geldiği nokta bu işte!

Bugün Sıvas kıyımının yıldönümü.

Aradan 16 yıl geçmiş...

Yobazlar onlarca aydınımızı, yazarımızı, ozanımızı, çocuğumuzu diri diri yaktılar Madımak Oteli’nde.

Yüzlerini ayçiçekleri gibi güneşe döndüren insanlarımızı, acımasızlığın, vahşetin kanlı çukuruna attılar.

Ne polis engelledi bu kıyımı ne asker.

Gökyüzüne gitmeyen bir ateş yüreğimizin derinliklerine indi.

Tümüyle bilinmedik sevgiler, umutlar karanlığın sularında boğuldu.

O hüzün bulutu dağılmadı, Madımak müze olmadı 16 yıl sonra bile.

Bir süre önce Madımak katliamını da Ergenekon’a yamayacaklardı ama olmadı.

Belki bir başka sefere...

***

Metin Altıok’un “Bir Acıya Kiracı” kitabı (Kırmızı Yayınları) duruyor masamın üzerinde.

Başımı kaldırıp pencereden bakıyorum...

Masmavi gökyüzü ve yemyeşil ağaçlar.

Bir türlü gözümün önünden gitmiyor Metin’in, Nesimi Çimen’in, Asım Bezirci’nin otelin merdivenlerinde oturdukları o fotoğraf.

Yobazlar ateşe vermiş Madımak’ı...

Polisler seyrediyor, asker ise kışlasından çıkmıyor.

Şimdi tam sırası bunları sorgulamanın!

Üstelik, Türkiye’de rejimin güvencesi asker mi Olsun, polis mi olsun tartışmaları yapılırken.

Bir kumru konuyor penceremin kenarına yaşananları düşünürken.

Gözlerimi kapıyorum...

Metin’den aklımda kalan bir şiir:

“Bozkır çiçeği

Usulca patlatıyor kınını,

Ucu görünüyor aşkın

Acının ortasında.”

Miyop gözlerini kısıyor Metin...

“Bir güvercin çiziyor havaya, isli mürekkebiyle tren sesi.”

Dağınık saçlarıyla Behçet Aysan çıkıyor karşıma.

Madımak yangın yeri...

Aziz Nesin’i görüyorum bir ara...

Umut ve umutsuzluk yan yana!

Behçet mırıldanıyor kendi kendine:

“onu vurdular, gözümle gördüm onu

ak bir zambağa binmiş gidiyordu

gidiyordu...

Zambak dur, sana da bulaştı kan.”

16 yıl önceyi düşünüyorum.

Tatvan’da çekilen o fotoğrafa bir kez daha bakıyorum...

Kaymakam oturuyor, DTP’liler saygı duruşunda...

Bu mu kardeşlik, bu mu sevgi?

Bu ülke bizim, hepimizin değil mi?

Hafif poyraz esiyor İstanbul’da...

Kara bir hayatın ortasında sayfalar açıyorum Sıvas’ta katledilen insanlarımız için.

Sakız beyazı düşler kuran babalarını yitirmiş çocuklar için...

Uğur Mumcu’dan Musa Anter’e, Hrant Dink’ten Ahmet Taner Kışlalı’ya, Doğan Öz’den Mehmet Sincar’a...

İnsanlık için!

Yitik zaman peşinde koşan, sevgiyi, aşkı, yaşamı arayanlar için!

***

Uzak kapıların ses verip çağırmadığını anlayan Behçet ve Metin...

Yaşamın anlamını size sorsam da söylemeyin sakın!

Sakın Nesimi Çimen, o yüreğinin atışını, üzgün, kırık, gül gibi kanayan o türkülerini söyleme!

Ben konuştukça bir gemi açılıyor limandan.

Tatvan’daki o fotoğraf yüreğimi dağlıyor...

Ulusal marşımız çalınmıyor!

Rüzgârın alıp götürdüğü sözcüklerin içinde, başım dönüyor, gözlerim kararıyor.

Canım acıyor canım!..

hikmet.cetinkaya@cumhuriyet.com.tr

Faks numaramız: 0212 343 72 69