Siyasi GIF Animasyonlar-Siyasi Yazı ve Yorumlar

DÜNYADA BUGÜN

ALİ SİRMEN

Darbelere Karşı Demokrasiyi Korumak

Türk Silahlı Kuvvetleri son zamanlarda, “laiklik karşıtı eylemlerin odağı AKP” ile yandaş medyasının yoğun yıpratma hamlelerine, hatta saldırılarına hedef oluyor.

Bu saldırganlara kendilerini liberal aydın etiketi altında gizlemek isteyenler de katılmış bulunuyorlar.

Gerçek niyetleri o olmasa bile, hepsinin afişe amaçları “demokrasiyi darbelere karşı korumak”.

Son altmış yılda, sarih ve örtülü ya da gerçekleşmiş veya teşebbüs safhasında kalmış altıdan fazla darbe girişimi olduğuna göre, bu sav ilk bakışta doğru gibi görülebilir.

Ancak görünüşle sınırlı kalmamak gerek.

Her şeyden önce, askeri darbelere sivil nedenlerinden soyutlayarak eğilmek yanlışına düşmemek gerek. Çünkü askeri darbelerin, güçlü sivil nedenleri de var.

Başka bir deyişle Türkiye’deki askeri darbelerdeki sivil sorumluluk, en hafif deyimiyle, asgari askeri sorumluluk kadar önemlidir.

Şöyle bir bakın geçmiş darbelere; her birinin arifesinde, sistemin iflas ettiğini, demokrasinin ya yerlerde süründüğünü ya da ayaklar altına alındığını göreceksiniz.

Zaten bütün darbelerin ilk günlerinde halkın geniş desteğine sahip olduğu aşikârdır. Tabii ki bu olgu onları meşru kılmıyor, o ayrı bir sorun.

Ama halkın desteğine sahip olmayanların teşebbüs aşamasından ileri gidemedikleri de bir gerçektir.

***

Yanlışları bilimsel unvanının ardına saklayarak doğrulamaya meraklı bir profesörümüz de geçenlerde, “Tabii ordu elinde silah tutuyor, onun için en çok ona dikkat ediyoruz” derken o baskın edasıyla, bir yanlışı daha doğruymuşçasına yutturmaya çalışıyordu.

Hocanın söylediği geçerli olabilirdi, eğer demokrasiye karşı kuvvet kullanarak yapılan bütün darbeler silah gerektirseydi.

Oysa hukukçuların da belirttiği gibi, darbe suçlarında, silahın bu işe elverişli olması gerekliliğinin yanı sıra, cebir şiddetin illa silahtan kaynaklanmasının zorunlu olmaması gerçeği de vardır.

Literatürde, manevi cebir unsuru olarak belirtilen bu husus, devletin erkini elinde tutanların silahlı şiddete gerek olmadan, laik demokratik sosyal hukuk devletinin yapısını anayasanın öngördüğünün tersine çevirirken silah yerine o erki kullanabileceklerini belirtmektedir.

Örneğin siyasi iktidarı yürütenler, yargı bağımsızlığını çiğnemenin yanı sıra bir de yargı kararlarını dinlemeyip, yasaya aykırı eylemlerini sürdürürlerse, yine devlet erkini kullanarak iktidardaki partilerini laiklik karşıtı eylemlerin odağı haline getirirlerse, burada manevi cebir unsurlu bir sivil darbe teşebbüsü var demektir.

Baskın edalı hocanın bilmediği ya da bilip de bilmezden geldiği gerçek işte budur.

***

Demek ki, ülkemiz örneklerinin de gösterdiği gibi, darbelerin illa askeri olması zorunlu değil, sivil darbe girişimleri de mümkündür.

Haksızlık etmemek için şöyle diyelim: Türkiye’de de başka ülkelerde de demokrasiler zaman zaman askeri ya da sivil darbelerin tehdidi altındadırlar.

Türkiye’ye gelelim: Bugün herkes biliyor ki, artık askeri bir darbenin koşulları da, dolayısıyla olasılığı da yoktur.

Eğer aynı şeyi sivil darbeler için de söyleyebilecek olsaydık, bunu çok sevindirici olarak kabul edebilirdik.

Ama yaşayarak görüyoruz ki, bir sivil darbe, olasılık olmanın ötesinde tezgâhlanmış bir gerçek olarak, başarıya doğru yürümektedir.

Başka bir deyişle, iki değişik kaynaklı darbe olasılığının içinde yakın tehdit olanı sivil darbedir ülkemizde.

Bu durumda acil tehlike olan sivil darbeyi görmeyip, onu gözlerden kaçırmak için şu anda mümkünü olmayan askeri darbeyi öne çıkaranlar, dürüst namuslu demokratlar değillerdir.

Bu demokrasi sahtekârları, aynı zamanda sivil darbe şakşakçılarıdır.

Sizi gidi sivil darbe şakşakçısı yandaş medya ve yandaş kalem mensupları sizi!..

asirmen@cumhuriyet.com.tr