Din ve İnsan Kirliliği... ÖZTİN AKGÜÇ
YORUM
ÖZTİN AKGÜÇ
Din ve İnsan Kirliliği
Dinlerin amaçları nedir? Yaşananlar, uygulamalar dinlerin amaçları ile ne ölçüde örtüşüyor? Yaşanan çelişkiler var mı? Çelişkiler nereden kaynaklanıyor? Bunları düşünmemiz, irdelememiz gerekiyor. Aydınlanma, bir anlamda, bilgi edinme, düşünme, irdeleme, her söyleneni, yazılanı önsel (apriori) olarak doğru kabul etmeme demektir.
Dinlerin amacı, insanların inançlı olmaları, doğru, düzgün davranmaları, her türlü kirlilikten arınmaları başkalarına, çevreye zarar vermemeleri, sevginin, barışın egemen olduğu adil bir toplum düzeni içinde yaşamalarıdır. Her halde dinlerin amaçları, insanlar üstünde baskı kurmak, korkutmak, istismar yoluyla çıkar sağlamak, Tanrı, yaradan ile kul arasında aracılar oluşturmak değildir.
***
Bırakın geçmişi, günümüzde yaşananları gözlemlemeye çalışalım. İnsanların büyük bir bölümü yoksulluk, açlık sınırında, insan onuruna yakışmayacak koşullarda yaşıyor. Savaşlar eksik olmuyor; istismar, aldatmaca en katı, acımasız biçimde sürüyor; her türlü tecavüzün ardı arkası kesilmiyor, çevre kirletiliyor... Dinlerin amaçlarına tamamen zıt bir yaşam sürüyor dünyada. Yalnız günümüz için değil, geçmişe baktığımızda da, dinlerin amacı ile yaşam arasında büyük çelişkiler olduğunu görüyor, okuyoruz. Temiz insan amaçlayan dinlere karşı, kirli insan kalabalığı... Bu çelişki nerden kaynaklanıyor? Dinin esaslarını öğretecek, eğitimini sağlayacak, din adamlarının, kendi çıkarları doğrultusunda dinin esaslarını yorumlamaları; siyasal gücün, çoğu zaman din adamlarını da kullanarak, dini bir baskı aracı, egemenlik oluşturma aracı olarak kullanmaları, bu çelişkinin ana nedeni... İnsanların bilgi azlığı, korkuları, kendilerini günahkâr gibi hissetmeleri, cennet vaadi, din istismarını, dünyevi bir baskı aracı olarak kullanılmasını kolaylaştırıyor.
***
Din adamlığı, din eğitimi bir meslek haline gelmişse, geçim yolu olarak görülüyorsa, ister istemez mesleğin sürmesi, mesleğin çıkarlarının korunması eğilimi güçlenir. Yorumlar bu yönde yapılır, kafalar karıştırılır, vazgeçilemez bir meslek olduğu konusu yaygınlaştırılmaya çalışılır. Bu bağlamda cennet vaat ediliyor, özür dilerim saygısızlık ama, cennet bir yerde parselleniyor, yerine göre korku da salınıyor. Böylece yalnız maddi çıkar, toplumda saygın bir yer, bir statü sağlanmıyor; bunların ardına sığınılarak etik olmayan davranışlara da girişiliyor, cinsel tecavüz, taciz olayları yaşanıyor. Yalnız İslam ülkelerinde değil, hemen hemen tüm dinlerde din adamlarının cinsel tecavüzü, taciz olayları gözleniyor. Ne yazık ki tecavüz ve tacizin önemli bir bölümünün de üstü örtülüyor, gizli kalıyor.
***
Cennet vaadi, insanları çıkarcılığa sürüklüyor. İnsanlar karşılıksız iyilik, özveri, dayanışma göstermiyor. Sonuçta cennet beklentisi ile insanlar bazı olumlu davranışlara, gönülsüz de olsa zorlanıyor. Çıkar beklentisi, çıkar güdüsü insanların günlük davranışlarını da etkiliyor.
Başka bir yanlış yorum, yönlendirme, yine saygısızlık ama, Tanrı’ya rüşvet verme... Bazı kişisel beklentiler karşılığında Tanrı’ya yakarış; karşılık beklentisi ve fedakârlıkta bulunma... Ayrıca tövbe, günah çıkartma da insanları kolaycılığa itiyor: “Her türlü kötülüğü yap, günah işle sonra tövbe et, günah çıkart, Tanrı seni affeder.” Böyle, buna benzer yanlış aşılamalar da yapılıyor. Sonuçta düzgün, temiz davranışlar yerine çıkarcı, ikiyüzlü, rüşvetçi, takıyyeci davranışlar yaygınlaşıyor.
Dinde önemli olan Tanrı’ya gönülden inanç, düzgün insan olmaya çaba, başkalarına, çevreye zarar vermekten kaçınmadır. Bunun dışındaki davranışlar, gösteriş, şekilcilik, aldatmaca, şarlatanlık gibi geliyor insana.
0 yorum yazılmıştır